Pantoprazole EG 40Mg Maagsapresist.Tabl Blist 56

Pantoprazole EG 40 mg is een geneesmiddel dat de productie van maagzuur vermindert (selectieve protonpompremmer).

1. Wanneer mag u Pantoprazole EG niet innemen of moet u er extra voorzichtig mee zijn? Wanneer mag u Pantoprazole EG niet innemen?  U bent allergisch voor pantoprazol, pinda's of soja of voor één van de andere stoffen in dit geneesmiddel. Deze stoffen kunt u vinden in rubriek 6.  U bent allergisch voor geneesmiddelen die andere protonpompremmers bevatten. Wanneer moet u extra voorzichtig zijn met Pantoprazole EG 40 mg Neem contact op met uw arts, apotheker of verpleegkundige voordat u Pantoprazole EG inneemt.  Indien u ernstige leverproblemen heeft. Indien u ooit problemen met uw lever heeft gehad in het verleden, moet u dat aan uw arts vertellen. Uw arts zal uw leverenzymen vaker controleren, vooral wanneer u Pantoprazole EG als langdurige behandeling gebruikt. In geval van een verhoging van de leverenzymen dient de behandeling gestopt te worden.  Indien u verminderde lichaamsreserves heeft of risicofactoren voor een verminderde hoeveelheid vitamine B12 heeft en u langdurig met pantoprazol wordt behandeld. Zoals alle zuurverminderende middelen, kan pantoprazol tot een verminderde opname van vitamine B12 leiden.  Indien u tegelijk HIV proteaseremmers zoals atazanavir (voor de behandeling van een HIV�infectie) gebruikt. Raadpleeg uw arts voor specifiek advies. De inname van een protonpompremmer zoals pantoprazol, vooral gedurende een periode van meer dan één jaar, kan uw risico op een heup-, pols- of wervelfractuur licht verhogen. Informeer uw arts als u osteoporose (verminderde botdichtheid) hebt of als u werd verteld dat u risico loopt op osteoporose (bv. als u steroïden neemt).  Indien u langer dan drie maanden Pantoprazole EG gebruikt is het mogelijk dat het magnesiumgehalte in uw bloed omlaag gaat. Een laag magnesiumgehalte kan zich uiten als moeheid, onvrijwillige spiersamentrekkingen, desoriëntatie, toevallen, duizeligheid en verhoogde hartslag. Als u een van deze symptomen krijgt, breng uw arts dan onmiddellijk op de hoogte. Lage magnesiumgehalten kunnen ook leiden tot een verlaging van het kalium- of calciumgehalte in het bloed. Uw arts kan besluiten om regelmatig bloedtesten te doen om uw magnesiumgehalte op te volgen.  Indien u ooit een huidreactie heeft gehad na behandeling met een geneesmiddel vergelijkbaar met Pantoprazole EG dat maagzuur vermindert. Indien u huiduitslag krijgt, vooral op de plekken waar de huid aan de zon is blootgesteld, vertel dit dan zo snel mogelijk aan uw arts. Het is mogelijk dat u de behandeling met Pantoprazole EG moet stoppen. Vergeet niet om ook andere griepachtige verschijnselen, zoals pijn in de gewrichten, te melden  Indien bij u een specifiek bloedonderzoek (chromogranine A) moet worden uitgevoerd. Raadpleeg uw arts onmiddellijk, vóór of na het innemen van dit geneesmiddel, als u één van de volgende symptomen opmerkt, welke een signaal kan zijn van een andere, meer ernstige ziekte:  een onbedoeld gewichtsverlies  bij braken, vooral bij herhaaldelijk braken  braken van bloed; dit kan eruit zien als donkere koffie in uw braaksel  u bemerkt bloed in uw stoelgang die er zwart of teerachtig kan uitzien  moeilijkheden of pijn bij het slikken  u ziet bleek en u voelt zich zwak (bloedarmoede)  pijn op de borst  maagpijn  ernstige en/of aanhoudende diarree, aangezien dit geneesmiddel in verband gebracht werd met een kleine toename van diarree, veroorzaakt door een infectie. Uw arts kan beslissen dat u een aantal onderzoeken moet ondergaan om een kwaadaardige ziekte uit te sluiten, omdat pantoprazol ook de verschijnselen van kanker verlicht; hierdoor zou vertraging kunnen optreden bij het stellen van de diagnose. Indien uw klachten ondanks de behandeling blijven bestaan, zullen verdere onderzoeken worden overwogen. Indien u langdurig (langer dan 1 jaar) Pantoprazole EG gebruikt, zal uw arts u waarschijnlijk onder regelmatige controle houden. Telkens wanneer u bij uw arts komt, moet u nieuwe en uitzonderlijke symptomen en bijzonderheden melden. Kinderen en jongeren tot 18 jaar Pantoprazole EG wordt niet aanbevolen voor gebruik bij kinderen omdat de werkzaamheid niet is bewezen bij kinderen jonger dan 12 jaar.

• Duodenum- of maagzwere
• Matige en ernstige vormen van refluxoesofagiti
• Zollinger-Ellisonsyndroom en andere pathologische maagzuurhypersecretie

• Het werkzaam bestanddeel is : pantoprazol. Elke maagsapresistente tablet bevat 40 mg pantoprazol (als pantoprazol natrium-sesquihydraat).
• De andere bestanddelen zijn: - Tabletkern: Maltitol (E 965), crospovidon type B, natriumcarmellose, natriumcarbonaat watervrij (E 500), calciumstearaat. - Tabletomhulling: Poly(vinylalcohol), talk (E 553b), titaniumdioxide (E 171), macrogol 3350, soyalecithine, ijzeroxide geel (E 172), natriumcarbonaat watervrij (E 500), methacrylzuur-ethylacrylaat-copolymeer (1:1), triethylcitraat (E 1505).

Neemt u naast Pantoprazole EG nog andere geneesmiddelen in, heeft u dat kort geleden gedaan, of bestaat de mogelijkheid dat u in de nabije toekomst andere geneesmiddelen gaat innemen? Vertel dat dan uw arts of apotheker.

Dit is omdat Pantoprazole EG de doeltreffendheid van andere geneesmiddelen kan beïnvloeden. Vertel het daarom uw arts als u een van onderstaande geneesmiddelen gebruikt:

 Geneesmiddelen zoals ketoconazol, itraconazol en posaconazol (gebruikt bij de behandeling van schimmelinfecties) of erlotinib (gebruikt bij bepaalde soorten kanker) omdat Pantoprazole EG ertoe kan leiden dat deze en andere geneesmiddelen niet goed werken.

 Warfarine en fenprocoumon, die invloed hebben op de stolling of verdunning van het bloed. Mogelijk moeten extra controleonderzoeken plaatsvinden.

 Geneesmiddelen die worden gebruikt om HIV-infectie te behandelen, zoals atazanavir.

 Methotrexaat (gebruikt voor de behandeling van reumatoïde artritis, psoriasis en kanker) – als u methotrexaat inneemt kan uw arts uw behandeling met Pantoprazole EG tijdelijk stopzetten omdat pantoprazol de hoeveelheid methotrexaat in uw bloed kan verhogen.

 Fluvoxamine (gebruikt voor de behandeling van depressie en andere psychische aandoeningen) – als u fluvoxamine gebruikt kan uw arts de dosis verlagen.

 Rifampicine (gebruikt om infecties te behandelen)

 Sint-Janskruid (Hypericum perforatum) (gebruikt om milde depressie te behandelen).

Zoals elk geneesmiddel kan ook dit geneesmiddel bijwerkingen hebben, al krijgt niet iedereen daarmee te maken.

Indien u één van de volgende bijwerkingen krijgt, moet u stoppen met de inname van deze tabletten en uw arts onmiddellijk op de hoogte stellen of contact opnemen met de spoedafdeling van het dichtstbijzijnde ziekenhuis:

 Ernstige allergische reacties (frequentie zelden: kan tot 1 op 1.000 mensen treffen): zwelling van de tong en/of keel, problemen met slikken, galbulten (netelroos), ademhalingsmoeilijkheden, allergische zwelling van het gelaat (Quincke-oedeem/angiooedeem), ernstige duizeligheid met een zeer snelle hartslag en veel zweten.

 Ernstige huidaandoeningen (frequentie niet bekend: kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald): u kunt een of meer van de volgende bijwerkingen opmerken - blaarvorming van de huid en snelle achteruitgang van uw algemene gezondheidstoestand, oppervlakkige beschadiging (inclusief lichte bloedingen) van de ogen, neus, mond/lippen of geslachtsorganen, of gevoeligheid/uitslag van de huid, vooral op delen van de huid die aan licht/zon zijn blootgesteld. U kunt ook last krijgen van pijn in de gewrichten of griepachtige verschijnselen, koorts, opgezwollen lymfeklieren (bv. in de oksel) en bloedonderzoek kan veranderingen aantonen van bepaalde witte bloedcellen of leverenzymen (Stevens-Johnson-syndroom, Lyell-syndroom, Erythema multiforme, subacute cutane lupus erythematosus, geneesmiddelreactie met eosinofilie en systemische symptomen (DRESS), fotosensitiviteit).

 Andere ernstige aandoeningen (frequentie niet bekend: kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald): gelige verkleuring van de huid of van het oogwit (ernstige schade aan de levercellen, geelzucht) of koorts, huiduitslag en vergrote nieren, soms met pijn bij het plassen en lage rugpijn (ernstige nierontsteking), mogelijk leidend tot nierfalen.

Andere mogelijke bijwerkingen zijn:

 Vaak (kan tot 1 op 10 mensen treffen) Benigne poliepen in de maag

 Soms (kan tot 1 op 100 mensen treffen) Hoofdpijn; duizeligheid; diarree; misselijk voelen, braken; opgezette buik en winderigheid; obstipatie; droge mond; pijn en ongemak in de bovenbuik; uitbraak van jeukende huiduitslag (rash/exantheem/erupties); jeuk; zwak, uitgeput gevoel of gevoel van onwel zijn; slaapproblemen; heup-, pols- of wervelbreuk.

 Zelden (kan tot 1 op 1.000 mensen treffen) Volledig gebrek aan of gewijzigde smaak; verstoord zicht, zoals wazig zien; galbulten (netelroos), pijn in de gewrichten; spierpijnen; veranderingen in gewicht; verhoogde lichaamstemperatuur; hoge koorts; opgezette armen en/of benen (perifeer oedeem); allergische reacties; neerslachtigheid (depressie), borstvorming bij mannen.

 Zeer zelden (kan tot 1 op 10.000 mensen treffen) Desoriëntatie.

 Niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald) Hallucinaties, verwardheid (in het bijzonder bij patiënten met een voorgeschiedenis van deze symptomen), tintelingen, prikkelingen voosheid, branderig gevoel of gevoelloosheid, uitslag, mogelijk met pijn in de gewrichten, ontsteking in de dikke darm, die aanhoudende waterige diarree veroorzaakt.

Bijwerkingen die worden vastgesteld door bloedonderzoek:

 Soms (kan tot 1 op 100 mensen treffen) Een verhoging van de leverenzymen

 Zelden (kan tot 1 op 1.000 mensen treffen) Een verhoging in het bilirubinegehalte; verhoogd vetgehalte in het bloed; sterkte daling van de circulerende granulaire witte bloedcellen, gepaard gaand met hoge koorts.

 Zeer zelden (kan tot 1 op 10.000 mensen treffen) Een verlaging van het aantal bloedplaatjes, wat ertoe kan leiden dat u meer bloedt dan normaal of vaker blauwe plekken heeft; een verlaging van het aantal witte bloedcellen, wat tot frequentere infecties kan leiden; een combinatie van abnormale afname van het aantal rode en witte bloedcellen, evenals van de bloedplaatjes.

 Niet bekend (frequentie kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald) verminderde hoeveelheid natrium, magnesium, calcium of kalium in het bloed (zie rubriek 2).

Wanneer mag u Pantoprazole EG niet innemen?

 U bent allergisch voor pantoprazol, pinda's of soja of voor één van de andere stoffen in dit geneesmiddel. Deze stoffen kunt u vinden in rubriek 6.

 U bent allergisch voor geneesmiddelen die andere protonpompremmers bevatten.

Zwangerschap en borstvoeding Bent u zwanger, denkt u zwanger te zijn, wilt u zwanger worden of geeft u borstvoeding? Neem dan contact op met uw arts of apotheker voordat u dit geneesmiddel gebruikt. Er zijn geen adequate gegevens beschikbaar met betrekking tot het gebruik van pantoprazol bij zwangere vrouwen. Bij de mens werd uitscheiding in de moedermelk gerapporteerd. U mag dit geneesmiddel alleen gebruiken als uw arts van mening is dat het voordeel voor u groter is dan het potentiële risico voor uw ongeboren kind of baby.

Lichte refluxaandoening en geassocieerde symptomen

• 20 mg /dag gedurende 2 tot 8 weken
• Bij recidief: indien nodig 20 mg /dag

Refluxoesofagitis (preventie en onderhoud)

• 20 mg /dag
• Bij recidief, 40 mg per dag tot genezing. Daarna, 20 mg per dag

Preventie van zweren geïnduceerd door NSAIDs

Toedieningswijze